ccad1eae

14. Psssst, weet jij het al?

Thu, 27 Apr 2023 09:16:55 GMT

14. Pssst, weet jij het al?

Iedereen stelt zich vroeg of laat de vraag “Wil ik kinderen of niet en zo ja, hoeveel?” En die uitkomst kan dan nog tig keren veranderen. Maar wat vooral belangrijk is, waar baseer je je antwoord op? Durf je daadwerkelijk antwoord te geven vanuit jezelf? Of ga je voor het maatschappelijk gewenste antwoord, ook al wil je dat diep in je hart helemaal niet?

Kies je vanuit je hart of vanuit ‘wat hoort’

Het maakt nogal verschil uit namelijk. Of je voor kinderen gaat omdat je zelf deze wens hebt, of omdat je dat doet omdat je denkt dat dat er nu eenmaal bij hoort. Het is nogal een overgang van alleen/in koppel naar een gezin. De verantwoordelijkheid die erbij komt kijken, de verzorging, slapeloze nachten en vanalles wat je voor het eerst mee maakt en dus nooit echt weet of je het wel goed doet. Ze komen niet echt met een handleiding zeg maar… Heb je vanuit verwachtingen van een ander gekozen, dan is dat het moment waarop je je waarschijnlijk een beetje (veel) genaaid voelt. Maar ja, dan zijn ze er al he.

De keuze is reuze

En zo zijn er nog wat keuzes rondom het ouderschap, in hoeverre de natuur je dat ‘toestaat’ natuurlijk*. Op welke leeftijd wil je ervoor gaan? Hoop je jong moeder te worden of liever wat later? En hoeveel kinderen zou je graag willen? Ook hierbij is het weer belangrijk dat je je hart volgt. Er zal altijd wel iemand zijn die commentaar geeft. Ben je een jonge moeder, dan ben je te jong en had je beter eerst wat ‘van het leven genoten of carrière gemaakt’. En word je op later leeftijd moeder dan kan dat als egoïstisch gezien worden want dan heeft dat kind zo’n oude moeder. Wie bepaalt dan wat wel de ‘juiste’ leeftijd is? JIJ! En alleen jij!

Alleen jij kan die keuzes maken

Want wat voor de één te vroeg is, is voor de ander perfect. Jonge moeders hebben bijvoorbeeld half hun veertiger jaren waarschijnlijk alweer een heel stuk van hun vrijheid terug; in die zin, dat ze weer meer hun eigen ding kunnen doen zonder rekening te moeten houden met slaapjes of sportactiviteiten e.d. van hun kinderen. Wellicht zijn de kinderen zelfs al uitgevlogen. En vrouwen die juist op latere leeftijd moeder worden zien het weer als voordeel dat ze zelf een stuk rustiger zijn en waarschijnlijk hun leven al voor een groot deel op orde hebben (huis, baan).

Moeder na je 40 ^e

Mijn man en ik hebben lang getwijfeld of we nog een derde kind wilden hebben. Of ja, getwijfeld, die wens is er denk ik altijd wel geweest, maar de omstandigheden waren op dat moment niet goed. En toen kwam daar de big 40 om de hoek. Wat doe je dan? Laat je je wens varen, of ga je er voor? Ik merkte dat ik toch wel wat last had van de maatschappelijke druk en vooral van daaruit een grens trok bij 40. Maar mijn hart zei duidelijk wat anders. En die van mijn man ook. En ook de kinderen wilden heel graag nog een broertje of zusje. We gingen ervoor. Niet met heel veel druk en klusschema’s, maar ik stopte met de pil en we lieten het op ons af komen.

En toen… opeens…

Lange tijd gebeurde er niets, maar toen opeens had ik in september 2022 en positieve zwangerschapstest in handen. Wat spannend was dat?! Tranen van geluk en ook een slik. Ok, het gaat er dan toch van komen. Hoe erg gewenst ook, die zwangerschap heeft niet mogen zijn, want op 5 weken begon ik te bloeden en kreeg ik dus een miskraam. Het klinkt misschien gek, maar hier heb ik me ook vrij snel in berust. Zo van, ok, dit kindje mochten we niet krijgen, maar blijkbaar kan het nog wel en voelden we dat we dit ook nog steeds heel graag wilden.

Nog een verrassing

Mijn miskraam voelde voor mij als een menstruatie, misschien omdat het ook nog maar zo pril was. Na enkele weken vroeg ik me af wanneer ik dan weer ongesteld zou worden. Daar zijn geen hele duidelijke richtlijnen voor, dus hield ik voor het gemak dat miskraam als laatste menstruatie aan. Dan had ik wel alweer ongesteld geweest moeten zijn. Zou het? Inmiddels kreeg ik alweer wat zwangerschapssymptomen, maar zoals meerderen van jullie weten kan je deze ook bij je maandstonden hebben, dus toch maar weer ’n testje gedaan. En jawel, weer zwanger!

Laatste trimester

Inmiddels zit ik alweer in mijn laatste trimester en ik voel me super. Ik heb een heerlijke zwangerschap gehad tot nu toe en heb nog nooit zoveel genoten ervan als nu. Bij mijn andere zwangerschappen werkte ik fulltime en had ik een peuter rond lopen. Nu werk ik als zelfstandige, dus meer vrijheid en zijn onze jongens al wat ouder. Ik voel haar (ja, we krijgen een meisje!!) zo duidelijk en vaak bewegen en vind het heerlijk. Ook mijn man en onze zonen genieten er van. Ze kunnen niet wachten tot ze er is. En ik ook, maar voor nu geniet ik nog van die heerlijke bewegingen in mijn buik en mijn nachtrust.

To be continued…

* Niks is zo wonderlijks als het ontstaan van een baby. En hoe graag je het zelf ook wilt, het gaat niet altijd even gemakkelijk en soms lukt het zelfs niet. Mijn hart gaat uit naar alle vrouwen die graag moeder hadden willen worden, maar waarbij dat niet gelukt is. Of moeders waarbij een volgend kindje niet in de kaarten zat. Ik had het graag anders gezien voor je.

13. Zelfliefde, bla bla bla

Wed, 15 Feb 2023 11:26:50 GMT

Zelfliefde, bla bla bla

Je moet eerst van jezelf houden voordat je van een ander kan houden bla bla bla bla. Ik heb ’t altijd maar onzin gevonden. Behoorlijk zweverig ook. Een loze kreet. Eigenlijk vond ik het vooral heel lastig om van mezelf te houden, maar dat zei ik natuurlijk niet hardop. Als je onzeker bent, is zelfliefde gewoon een stap te ver. Dan zie je vooral mooie eigenschappen in een ander in plaats van jezelf. Zie je bij jezelf vooral de verbeterpunten.

Inmiddels kijk ik er anders tegenaan. Maar daar is dan wel eerst een burnout en wat zelfontwikkeling voor aan te pas gekomen. Wat bleek, ik had ook best wel een vertekend beeld van zelfliefde. Zelfliefde komt niet pas als je perfect bent. Niemand is perfect en gelukkig maar. En zelfliefde is ook niets narcistisch of egoïstisch.

Wat is zelfliefde dan wel?

- Je accepteert jezelf zoals je bent

- Is nodig om voor jezelf op te komen, voor jezelf te zorgen

- Is de basis voor je liefde voor anderen

- Gaat samen op met zelfvertrouwen

Hoe is mijn zelfliefde gegroeid?

Door aan mijn zelfbeeld te werken. Wat ik over mezelf dacht, klopte helemaal niet. Allerlei beperkende overtuigingen over dat ik niet goed genoeg was, of dat ik pas ertoe doe als ik een bepaalde functie heb, noem het maar op. Die gedachtes heb ik aangepakt. Ze klopten niet en hielden me enorm tegen. We doen onszelf zo onnodig veel geweld aan door naar onze interne kritische stemmetjes te luisteren. Als je die aanpakt, krijg je een positiever (en juister!) beeld over jezelf en ga je jezelf meer waarderen. En dus ook meer van jezelf houden.

Wat heeft het me allemaal opgeleverd?

- Een positiever zelfbeeld

- Meer zelfliefde

- Meer zelfvertrouwen

- Beter voor mezelf opkomen en zorgen

- Beter mijn grenzen bewaken

- Meer begrip voor mezelf en anderen

- Meer liefde voor anderen

- Het leven leiden dat ik wil

Ben ik nu nooit meer onzeker?

Jawel hoor! Alleen herken ik deze gedachten nu sneller en kan ik deze ombuigen voordat het met me aan de haal gaat. En doordat ik milder voor mezelf ben geworden, zal ik minder snel iets ‘stom of dom’ vinden. Ik zal het eerder zien als iets wat niet zo handig was en hier in de toekomt anders mee om proberen gaan, maar zal mezelf niet meer zo op de kop zitten als vroeger.

Wil jij dat ook?

Mijn belangrijkste lessen heb ik samengebracht in de training Moederschap zonder nonsens. In 4 eenvoudige stappen laat ik je zien hoe jij ook meer zelfliefde en zelfvertrouwen kunt krijgen. Via de mail ontvang je toegang tot de videolessen en via de besloten facebook community houden we een kort lijntje. Je kan daar je vragen stellen (al dan niet anoniem) en elkaar inspireren. Je kan dus zelf bepalen waar en wanneer je de modules behandelt. Wel zo handig als drukke moeder. Geen reistijd, geen stress ivm oppas, gewoon wanneer en waar het jou het beste uitkomt. Ben je er over uit? Ga dan naar: Webshop (sumadevos.nl) . Je kan kiezen om de training zelf te doen, of om je persoonlijk te laten begeleiden door mij (dan kies je de optie met 2 persoonlijke sessies). Deze sessies vinden ook online plaats en kan je zelf met mij inplannen op het moment dat jij het wilt.

Heb je nog vragen?

Op mijn website www.sumadevos.nl vind je niet alleen meer informatie, maar kan je ook ervaringen lezen van moeders die je al voorgingen. En je kunt me natuurlijk ook appen, mailen of een privé berichtje sturen via Facebook of Instagram. Ik antwoord doorgaans heel snel.

Liefs,

Suma

9. Wereld van verschil

Mon, 31 Oct 2022 16:04:28 GMT

9. Een wereld van verschil

Iets meer dan een week geleden stond er een jongeman aan mijn deur die het over de glasvezelaansluiting van KPN wou hebben. De kabels lagen er al, maar we waren nog geen klant. Normaal gesproken komen de ‘aandedeurverkopers’ niet veel verder dan “Hallo, ik ben…” want dan zeg ik al “Geen interesse, fijne dag verder”. Ik heb er echt een allergie voor lijkt wel. En ik ben dan graag zo kort en duidelijk mogelijk zodat er geen “ja, maars” kunnen komen e.d.

Maar goed, in KPN had ik wel interesse, want we waren allesbehalve tevreden over de huidige provider. Dus ik laat die man zijn verhaal doen en geef aan dat ik dit wil bespreken en er later op terug kom. Dan wordt ’t al lastig op de een of andere manier en groeit m’n allergie weer, maar goed, ik kon na het weekend bij hoge uitzondering teruggebeld worden door KPN om alsnog van het aanbod gebruik te maken. Als je het zelf via internet wil regelen heb je minder voordelen, dus om het via een verkoper te doen, is wel zo interessant.

Vandaag KPN gesproken en de verschillende onderdelen nogmaals doorgesproken. Maar wat bleek, zij had andere prijzen dan de jongeman. De actie was inmiddels afgelopen. Wat doe je dan? Vroeger zou ik het zo gelaten hebben en zou ik me teveel schamen om hier over door te vragen. Maar dat was toen, vandaag was vandaag. Dus heb het wel aangegeven. Gewoon op een nette, maar wel zelfverzekerde toon. Niks schreeuwerigs of dreigends. Nee, gewoon voor mezelf opgekomen op een vriendelijke maar duidelijk manier. En ja hoor, het kon toch geregeld worden. Gaat niet om grote bedragen hoor, maar het gaat om het idee, het gevoel daarbij.

Vroeger zou het aan me knagen. Zou het niet fijn gevoeld hebben, oneerlijk zelfs. En ik zou van mezelf gebaald hebben omdat ik er niets van had durven zeggen. Vandaag had ik een fijn gevoel en trots. Trots op de weg die ik al bewandeld heb. Trots op wat ik al bereikt heb. Voor sommigen misschien peanuts, maar voor mij een wereld van verschil ♥

8 Nobody puts mama in a corner

Fri, 09 Sep 2022 15:20:48 GMT

�� ℕ��

Moeders mogen uit hun hoekje komen. Daar hebben we lang genoeg gezeten. Het is tijd om uit dat donkere vergetel hoekje te komen en op de voorgrond te treden. Het is tijd dat je laat zien wie je bent en wat je wilt. Wat je leuk vindt, wat je passie is en waar je goed in bent. Je plek claimen als jij, de vrouw die je bent. Dat je gaat zien hoe geweldig je eigenlijk bent en dat je voelt dat je trots mag zijn op jezelf.

En hoewel ’t misschien voelt alsof je in dat hoekje geplaatst bent, JIJ bent degene die kan beslissen dat ’t genoeg geweest is en dat je eruit wilt. Dat je eruit gáát. Niemand heeft die controle over jou namelijk. Jij bepaalt zelf. Laat jezelf niet in dat hoekje plaatsen. Take back the control.

Je mag stoppen met jezelf wegcijferen en op de laatste plaats zetten en weer zelf durven te gaan leven. Niet ten dienste van, maar gewoon voor jezelf. Omdat jij er ook toe doet. Wat wil jij graag doen?

��

Ik was zo ver van mezelf verwijderd geraakt dat ik zelfs op een ogenschijnlijk simpele vraag als: ‘wat wil ik graag doen?’ geen antwoord wist. Ik wist wel wat handig zou zijn of wat ik zou kunnen. Maar dat is niet hetzelfde. Ik was gefocust op de buitenwereld, niet op mezelf. En ik ging uit van m’n hoofd, niet m’n hart. Ik heb zelfs verschillende interessetesten gedaan om erachter te komen wat ik wou. Ook dat hielp niet, want er kwam uit dat ik een brede interesse had.

�� ?

Door met mezelf aan de slag te gaan. Ik ben begonnen met NLP en heb zo behoorlijk wat zaken aangepakt die mij in de weg zaten. Ik merkte dat ik heel veel dingen overgenomen had van anderen. Gewoontes & gedachtes vanuit de familie of vanuit de maatschappij bijvoorbeeld. Ik had vroeger al enorme interesse in de psyche van de mens. Ik weet nog steeds niet goed waarom ik daar dan niks mee ben gaan doen. Waarschijnlijk omdat een andere opleiding ‘haalbaarder’ en handiger leek. En waarschijnlijk ook gebruik aan zelfvertrouwen. Ik heb toentertijd gekozen voor directiesecretaresse en vervolgens nog office manager bij Schoevers. Want er was altijd nood aan secretaresses en je had zowat een baangarantie als je je opleiding bij Schoevers had gedaan. Heb ik het graag gedaan? Och, ik was er goed in en vond het niet vervelend. Het helpt me nu ook nog bij m’n bedrijf. Maar mijn passie? Nee, dat toch echt niet.

Ik heb me in mijn keuze laten leiden door:

- Adviezen van anderen

- Faalangst

En zo ging het ook na mijn studie nog door. Ik ging niet voor banen die mij geweldig leken. Ik ging voor de veilige weg. Banen waarvan ik overtuigd was dat ik ze kon. Ik heb dan ook nooit als directiesecretaresse of office manager gewerkt, want ik was gewoonweg bang om af te gaan.

��

Op het moment zelf hield ik mezelf echter voor dat ik vanuit een andere reden voor een bepaalde baan koos en niet voor de baan waar ik voor geleerd had. Maar uiteindelijk was het telkens een kiezen vanuit angst. Angst om af te gaan. En zo gaat dat vaak in je leven. Bepaalde dingen niet zeggen om maar niet afgewezen te worden bijvoorbeeld. Je dromen niet achterna durven gaan vanuit faalangst. Want wat zullen ‘ze’ wel niet zeggen als ’t niet lukt?’ Of ze zullen me uitlachen en zeggen: ‘ik had je nog zo gewaarschuwd/ik zei ’t toch’.

�� ?

Ik heb geen spijt van hoe het gelopen is. Ik heb er mooie levenslessen uit mogen halen en het heeft me gebracht waar ik nu ben. Ik zie het dus absoluut niet als verloren jaren.

�� ?

Ik geloof er niet in dat je ooit helemaal ‘klaar’ bent met je ontwikkeling. Ik kan wel zeggen dat ik een stuk verder ben dan waar ik was. En hoewel ik regelmatig nog belemmeringen in mezelf tegen kom, herken ik het nu sneller en weet hoe er mee om te gaan. Maar terug in de hoek? Nee, dat nooit meer.

��

Liefs,

Suma

* Titel gebaseerd op een scene uit de film Dirty Dancing

#moederschapzondernonsens #sumama #mamacoach #lifecoach #momempowerment #parentalburnout #burnout #nlp

5. Verwachting ≠ realiteit

Mon, 02 May 2022 13:45:29 GMT

“Zoals verwacht loopt alles anders”. Je kent deze uitdrukking misschien wel. Het is o.a. de titel van één van de vele boeken van Berthold Gunster, grondlegger van het omdenken. Als er iets is dat ik inmiddels wel begrepen heb, is dat dat ook zowat de enige realistische verwachting die je kunt hebben: dat het anders kan lopen dan je verwacht.

Afgelopen week had ik ook een verwachting. De verwachting dat ik mijn Facebookadvertentie wel eens ff de ether in zou slingeren. Realiteit was toch een tikkeltje anders. Het heeft me uiteindelijk bijna een week gekost. Pretty annoying to say the least. Maar goed, het is wat het is. Je hebt op zo’n moment 3 keuzes

- Niks doen

- Klagen en je afvragen waarom jou dat nu weer moet overkomen

- Dealen met de realiteit en er naar handelen

Vroeger bleef ik vaak hangen in waarom iets nou zo was. Ik verzette me tegen de situatie. Helpt natuurlijk geen fluit. En hoe langer je in zo’n situatie blijft hangen, hoe ongelukkiger je wordt. De situatie wordt er niet beter op en je humeur ook niet. Uiteindelijk kwam ik wel in actie, maar ook dan met flinke tegenzin. Kan je een beetje indenken hoeveel energie dit kostte?

Maar wat nou als je de situatie accepteert hoe die is en gaat kijken hoe je de situatie kan aanpakken? Zonder te focussen op hoe oneerlijk, hoe makkelijk het had geweest als het anders was of wat dan ook. Maar gewoon: dit is de situatie en ik ga kijken wat er nu nodig is om de situatie te veranderen. Ook al is de uitkomst anders, ik maak het beste van wat mogelijk is. Zonder oordeel. Geen oordeel over jezelf, maar ook niet over de situatie. Hoe zou dat zijn voor je?

Mag je dan niet balen of verdrietig zijn als iets anders loopt dan verwacht? Tuurlijk wel. Emoties vertellen je iets. Iets wordt geraakt in jou. Je mag voelen wat je voelt. En vervolgens accepteren wat is en een nieuwe koers bedenken. Want welke koers je ook vaart: het komt altijd goed. Misschien alleen niet op de manier die jij gedacht hebt.

Liefs,

Suma ♥

4. Verwachtingen

Mon, 02 May 2022 13:43:07 GMT

Bijna moederdag. Een dag waarop je als moeder misschien toch wel wat verwachtingen hebt. Misschien verwacht je een ontbijtje op bed, of een mooi geknutseld geschenk. Of misschien wel een mooi gekocht geschenk. Maar wat als je verwachtingen niet uitkomen? Hoe voel jij je dan? En aan wie ligt dat dan?

Waarom zijn we toch zo boos, verdrietig of teleurgesteld als onze verwachtingen niet blijken te kloppen? Verwachtingen zijn iets persoonlijks. Jij hebt verwachtingen. En dan heb ik het niet over afspraken die je maakt met iemand, maar echt het idee in jouw hoofd over hoe een bepaalde situatie zou moeten zijn. Een ander weet daar vaak niet eens vanaf. Want ‘dat kan hij/zij toch zelf ook wel bedenken?’. Niet dus. En hoef je daar dus ook niet boos om te worden. Waar zou je boos om moeten zijn? Dat de ander je gedachten niet heeft kunnen lezen?

Wil je graag iets, geef het dan aan. Vraag erom of regel het zelf. Maar blijven wachten tot een ander telepathisch jouw wens ontvangt, lijkt me niet de beste methode. Dus mama, wil je iets voor moederdag; je hebt nog een week om het aan te geven ♥

Liefs,

Suma ♥

3. De beste mama's staan aan wal

Thu, 21 Apr 2022 10:45:47 GMT

Al vanaf mijn 2 ^e wist ik dat ik mama wilde worden. Dat is één van de weinige dingen waar ik ook nooit over getwijfeld heb. En gelukkig ben ik ook mama mogen worden ♥.

Ik zag mezelf altijd als een rustige, zachtaardige vrouw en was goed met baby’s en kinderen, dus ik dacht dat moederschap me wel makkelijk af zou gaan. Easy peasy. Als de baby zou huilen, zou ik gewoon rustig blijven en hem troosten. Simple as that. En als m’n kind iets zou doen wat niet mag, zou ik kalm het gesprek aangaan. Hahaha. Blijkt dus niet zo te werken… Who knew?

Dat werd me direct na de geboorte van onze eerste zoon al pijnlijk duidelijk. Hij viel lastig in slaap. Of ja, hij viel eigenlijk alleen op/bij mij in slaap. En dat was nog niet eens het grootste probleem. Het probleem was dat iedereen daar ongevraagde adviezen over ging geven. En dan natuurlijk niet allemaal hetzelfde advies, nee, iedereen had z’n eigen methode. Vreselijk! Daar zat ik dan met m’n eerste hummeltje, doodop en zo onzeker als moeder als ’t maar zijn kon. Totdat ik besloot het op mijn eigen manier te doen. Mijn eigen hart te volgen. Niet makkelijk met alle leden van de moedermaffia om je heen, maar wel DE manier.

Áls ik moeders al advies geef, is het alleen nog maar: volg je eigen hart en doe wat goed voelt voor jou. En dat geldt voor alles rondom het moederschap. Laat je niet gek maken door anderen. Die andere moeders doen ook maar wat. En jij hebt er thuis mee te dealen, niet zij. Jij kent jouw kinderen en jouw normen en waarden het beste, niet een ander. Laten we met z’n allen stoppen met die ongevraagde adviezen. Daar wordt niemand gelukkig van.

No more momshaming, let’s do #mombracing ♥♥♥

Liefs,

Suma

2. Love yourself first and the rest will follow

Mon, 14 Feb 2022 10:39:09 GMT

Ik ben altijd een gever geweest, een verzorgend type. Nu nog steeds trouwens, alleen geef ik het nu ook aan mezelf. En zelfs eerst aan mezelf. Dat is wel nieuw. Maar werkt zoveel beter.

In eerste instantie voelde het vreemd. Alsof ik met iets heel egoïstisch bezig was. Maar het is allesbehalve egoïstisch. Ik merkte dat hoe meer ik voor mezelf opkwam en voor mezelf zorgde, hoe meer liefde ik voelde voor de mensen om me heen. Liefde moet gedeeld worden. Maar kan alleen als je bij jezelf begint.

Dus, zeg nee tegen iets wat je niet wilt doen, zeg ja op een dagje ertussen uit zonder kids, trek je even terug als je dat nodig hebt. Doe alles wat nodig is uit zelfliefde. En zie hoe je liefde voor anderen evenredig groeit aan de liefde voor jezelf. Let love rule ♥

1 – Alles voor de lieve vrede…

Fri, 11 Feb 2022 16:36:46 GMT

1. Alles voor de lieve vrede

We vierden oud en nieuw bij de vriendin van mijn mans’ neef in Frankrijk. Het was heerlijk zacht weer en konden buiten zitten op het terras. Sinds de lockdowns en restricties waren we er nog niet veel op uit geweest, dus dit voelde echt als een mini vakantie. Losse sfeer, mooie omgeving, fijne mensen, lekker weer, wat wil je nog meer?

Het was gezellig, we waren samen het eten aan het voorbereiden, dronken al een aperitiefje, kletsten en dansten. Ook andere neven waren er met hun gezin en ook de zus van de gastvrouw was uitgenodigd. Het was lang geleden dat de neven elkaar gezien hadden en de sfeer zat er goed in.

Ik zat gezellig met de zus van de gastvrouw te kletsen, toen haar man aankwam. Poepeloerezat, dat zag en hoorde je gelijk. Het was de eerste keer dat ik hem zag en ondanks dat ik niet iemand ben waar je snel ruzie mee krijgt, had ik wel door: ik ga niet naast hem zitten, want dat komt niet goed… “We gaan ’t wel gezellig houden.”

Maar goed, ondanks dat ik niet in zijn buurt was, had ik toch last van hem. Hij deed vervelend tegen de kinderen. Maar wat doe je dan? Praten met hem was geen optie. Niet in deze staat. Dus ik hield onze kinderen bij me.

Ik zag hem ook naar de andere kinderen en vrouwen wat vervelend doen. Er werd gedanst en dan trok hij hen naar het midden van de kring om ook te dansen. Ik had verwacht dat de anderen er iets van zouden zeggen, maar het enige wat ik zag, was dat het weggelachen werd. Op dat moment leek het nog redelijk onschuldig. De kinderen en vrouwen die hij meetrok om te dansen, lachten, maar is dat wel hoe ze zich echt voelden? Lachten zij ook niet gewoon om de sfeer niet te verpesten?

Ik kreeg het er steeds moeilijker mee. Maar wanneer grijp je in? Grijp je alleen in als het jouw kinderen betreft? Grijp je alleen in als het bij jou thuis gebeurt en niet als je op een ander bent?

Ik kon het niet langer meer aanzien. De druppel was dat hij in zijn drukke gedrag per ongeluk een meisje pijn gedaan had en hij haar nog steeds bij de groep probeerde te trekken om te dansen. Ik zag dat ze niet wou. Ik zag dat ze pijn had. En ik ben er tussen gesprongen. Ik heb haar naast mij gezet zodat hij niet meer aan haar kon. En ik heb hem gezegd dat hij moest stoppen. Hij liet haar met rust.

En dan komen de excuses van anderen: “Hij is normaal niet zo, maar hij heeft nu gewoon wat teveel gedronken. Hij is normaal een hele lieve vriendelijke man. Hij bedoelt het niet zo”.

Ja, dat kan allemaal best zijn, maar dat maakt zijn gedrag nog steeds niet ok. Kinderen moeten beschermd worden en daar zijn wij (volwassenen) voor! Hij hoeft niet beschermd te worden. De kinderen wel. Praat niet goed wat fout is. Hou niet je mond voor de lieve vrede. Wees niet bang dat je de sfeer verpest. Dat doet zo’n persoon op zo’n moment. Niet jij! Jij komt gewoon op voor jezelf/kinderen/anderen. Jij bewaakt enkel je grenzen.

Dit is wat deze aangeleerde overtuigingen met je doen: je praat fout gedrag goed. Je kijkt de andere kant op en gaat je verantwoordelijkheid uit de weg. Ik ben opgegroeid met “je mond houden voor de lieve vrede”. Maar dat is geen vrede. En ik werd geleerd om je te gedragen op een ander. En je niet met een ander te bemoeien. Noem allemaal maar op. Stuk voor stuk beperkende overtuigingen. En zodra je dit inziet en ermee aan de slag gaat, kan je je hiervan bevrijden. Dan reageer je wel. Dan kom je wel voor jezelf of anderen op. Dan kijk je niet meer weg. Dan lach je vervelende of pijnlijke situaties niet meer weg. En kom je steeds meer in je kracht te staan. Kom je op voor je eigen normen en waarden.

Hoe zou de wereld er uit zien als er niet meer weggekeken wordt? Als we elkaar meer helpen? Als je meer voor jezelf en anderen opkomt?

Liefs,

Suma ♥